"Jaś Rodżerski", jak mówi o nim Leo Beenhakker, w dorosłym życiu nie jest mięczakiem. Przetrwał dwa momenty, które zmieniają chłopca w mężczyznę.

Pierwszy - gdy w barwach Corinthians nawalił w meczu Copa Libertadores (klubowy Puchar Mistrzów Ameryki Południowej) z argentyńskim River Plate. Tuż przed przerwą, starając się naprawić swój błąd, sfaulował rywala i zobaczył czerwoną kartkę. W szatni ryczał z rozpaczy jak bóbr, jednak najgorsze miało dopiero nadejść. Jego drużyna przegrała 1:2. Gazety, a za nimi fanatyczni kibice, uznali go winowajcą porażki. Grozili mu śmiercią i wybijali kamieniami okna w domu. Bał się wychodzić na ulicę. W końcu opuścił klub, bo po tej jednej wpadce działacze i trenerzy uznali, że nie zasługuje na ubieranie barw Corinthians.

Odbudował się we Flamengo Rio de Janeiro. To były derby z Fluminese, finał Pucharu Stanu rozgrywany na słynnej Maracanie - największym stadionie świata. Roger, grając na lewej obronie, strzelił dwie bramki, a jego drużyna ze stanu 1:3 wyciągnęła na 4:3. Gdy zdobył zwycięskiego gola podbiegł do kamery i zaśpiewał "sto lat" ojcu, który właśnie obchodził urodziny. Tata Rogera, oglądający mecz przy piwie w barze w Sao Paulo, spadł wtedy ze stołka i wyrżnął w ziemię tak, że przez miesiąc ledwo się poruszał.

Kilka lat później ojciec zmarł. Choć to przez jego pociąg do alkoholu rozpadło się małżeństwo państwa Guerreiro i wyrzucono Rogera z pierwszej drużyny (Osvair zwykł wyzywać trenerów), to był drugi i największy cios w życiu piłkarza Legii.

- Zimą pojechałem na urlop do Brazylii. Postanowiłem wcześniej odwiedzić znajomych w innym mieście i wtedy nieoczekiwanie otrzymałem wiadomość, że tata zmarł. Nie zdążyłem się z nim nawet zobaczyć - opowiada Roger.

Podczas mistrzostw Europy strzelił jedyną bramkę dla Polski. Tak jak sobie wcześniej obiecał, poświęcił ją ojcu. Jest wierzący, więc skierował dedykację do nieba.